Konfiguracja - WordPress
Na tej stronie Gdzie jest konfiguracja
Gdzie jest konfiguracja
Wszystkie ustawienia wtyczki są na jednym ekranie: Ustawienia → DockRay. Na górze stoją dwie pigułki statusu - czy komplet poświadczeń jest wpisany i jak zakończył się ostatni test połączenia, razem z jego datą. Status nie odpytuje DockRaya przy każdym wejściu na ekran, więc otwieranie ustawień nie generuje ruchu do panelu.
Źródło konfiguracji
Wtyczka może brać wartości z ekranu ustawień albo ze stałych PHP w wp-config.php. Przełącznik Źródło konfiguracji rozstrzyga, co wygrywa:
| Źródło | Zachowanie |
|---|---|
| Auto (domyślne) | zdefiniowana stała wygrywa dla swojego jednego pola, resztę bierzemy z ekranu |
| Tylko stałe | ekran jest ignorowany; pole bez stałej spada na wartość domyślną, a nie na to, co zapisano w bazie |
| Tylko ten ekran | stałe są ignorowane, choćby były zdefiniowane - przydatne, gdy wspólny wp-config.php zaszywa domyślny projekt, a jedna witryna ma mieć własny |
Pole nadpisane stałą jest pokazywane z wartością, która naprawdę obowiązuje, i z notką dlaczego. Zablokowane pole nadal wysyła swoją wartość przy zapisie, więc zapisanie dowolnej innej zmiany nie wyczyści tokenu narzuconego stałą.
Stałe wp-config.php
| Stała | Odpowiada za |
|---|---|
DOCK_RAY_TOKEN | token projektu |
DOCK_RAY_PRIVATE_KEY | klucz prywatny projektu |
DOCK_RAY_ENV | środowisko; puste pole na ekranie oznacza typ środowiska WordPressa |
DOCK_RAY_VERSION | wersja wydania; puste pole oznacza wersję aktywnego motywu |
DOCK_RAY_TRACES_SAMPLE_RATE | udział żądań objętych pomiarem czasu, domyślnie 0 |
DOCK_RAY_SEND_DEFAULT_PII | dołączanie tożsamości użytkownika, adresu IP i user agenta, domyślnie wyłączone |
DOCK_RAY_JS_ERRORS | zbieranie błędów JavaScriptu, domyślnie wyłączone |
DOCK_RAY_JS_SAMPLE_RATE | udział raportowanych błędów przeglądarki |
DOCK_RAY_ERROR_TYPES | maska bitowa typów błędów PHP zamieniana na zdarzenia |
Środowiska
Każde środowisko powinno raportować pod jednoznaczną nazwą - production, staging, preview. Nazwa jest kolumną w panelu i filtrem na liście błędów, więc bez niej awaria z produkcji wygląda dokładnie tak samo jak błąd wywołany w testach. Środowisko lokalne zostaw bez poświadczeń: bez tokenu i klucza integracja ładuje się i milczy, więc nie musisz jej wyłączać osobnym warunkiem.
Zalecany zakres raportowania
Do DockRaya kieruj awarie wymagające reakcji. Wtyczka domyślnie bierze pod uwagę poziom z error_reporting(), a DOCK_RAY_ERROR_TYPES pozwala go zawęzić - na przykład do samych błędów krytycznych i ostrzeżeń, bez notice'ów i deprecacji, których w typowej instalacji z wieloma wtyczkami jest najwięcej.
- Nie raportuj walidacji obsługiwanej jako normalna odpowiedź dla użytkownika.
- Odsiewaj 404 generowane przez skanery i nieistniejące adresy.
- Zostaw wyłączony
send_default_pii, jeżeli nie potrzebujesz tożsamości zalogowanego użytkownika w zdarzeniu.
Pomiar czasu żądań i błędy przeglądarki
Oba są domyślnie wyłączone i włącza się je osobno. Pomiar czasu obsługi żądań zaczyna działać, gdy współczynnik próbkowania transakcji jest większy od zera. Błędy JavaScriptu trafiają najpierw do WordPressa, a nie do panelu: przeglądarka nie może uwierzytelnić się w DockRayu, bo wymagałoby to umieszczenia klucza prywatnego w źródle strony. Odbiornik po stronie WordPressa sprawdza nonce, przycina ciało do 16 kB, przyjmuje do 20 zgłoszeń na adres IP na minutę i odpowiada 202 niezależnie od tego, czy zgłoszenie przyjął.
Ręczne raportowanie z kodu
Motyw lub własna wtyczka mogą zgłosić wyjątek same. Wywołanie owinięte w dock_ray_safe() nic nie robi, gdy DockRay nie jest aktywny, więc ten sam kod jest bezpieczny na środowisku bez poświadczeń.
try {
$order->finalize();
} catch ( Throwable $e ) {
if ( function_exists( 'dock_ray_safe' ) ) {
dock_ray_safe( fn( $hub ) => $hub->captureException( $e ) );
}
throw $e;
}Ochrona klucza prywatnego
Klucz prywatny jest sekretem projektu, a nie identyfikatorem. Trzymaj go w zmiennych środowiskowych, w menedżerze sekretów albo w konfiguracji serwera - nigdy w repozytorium, w logach, na zrzucie ekranu ani w kodzie wysyłanym do przeglądarki. Jeden projekt może mieć wiele kluczy, więc produkcja i środowisko testowe powinny dostać osobne: każdy odwołuje się niezależnie, bez przerywania raportowania z pozostałych. Podejrzenie ujawnienia klucza jest wystarczającym powodem, aby go odwołać i wygenerować nowy.
Kiedy zdarzenia wychodzą
Po odpowiedzi. Wtyczka kolejkuje zdarzenia w czasie żądania i wysyła je z uchwytu zamknięcia, kiedy PHP-FPM zamknął już połączenie z przeglądarką. Żądania idą przez WordPress HTTP API z weryfikacją TLS i bez podążania za przekierowaniami, więc własny serwer DockRay musi być dostępny po HTTPS.