Bezpieczeństwo i codzienna praca - Jira Cloud

Zakresy i dziedziczenie

Konfiguracja Jiry ma dwa poziomy: konto i projekt. Projekt bez własnych poświadczeń dziedziczy adres instancji, e-mail i token konta - to samo połączenie obsługuje wszystkie projekty, które nie mają powodu, żeby raportować do innej instancji. Konto wewnętrzne Docka ma dodatkowo dostęp do konfiguracji platformowej: to jedyny przypadek, w którym projekt bez własnej ani kontowej konfiguracji sięga po ustawienia wpisane przez superadmina. Subskrybenci nigdy nie widzą konfiguracji platformy - to granica taka sama jak przy Slacku, Mattermoście, Discordzie i Notion.

Kto ma dostęp

Ekrany Jiry wymagają uprawnienia do zarządzania projektami. Kto może edytować projekt w DockRay, ten może też podpiąć albo odpiąć jego integrację z Jirą - osobnego uprawnienia dla samej Jiry nie ma, bo to część tej samej odpowiedzialności.

Token API i jego ochrona

Token API jest w bazie szyfrowany i nigdy nie wraca do formularza - puste pole w ustawieniach nie znaczy pustego tokenu, tylko „zostaw ten, który już jest zapisany". Sam adres instancji jest ograniczony do publicznych adresów HTTPS w domenie *.atlassian.net, a klucz projektu Jira wchodzi wprost do ścieżki żądania, więc przyjmujemy tylko jego prawdziwy kształt:

^[A-Z][A-Z0-9_]*$

Bez tej reguły ciąg w rodzaju ../ wpisany jako klucz projektu wyprowadziłby żądanie poza zamierzony endpoint API Jiry.

Co wychodzi do Jiry, a czego nie

Do opisu zadania trafia istotny fragment stosu wywołań - ramki należące do kodu aplikacji klienta, a gdy żadnej nie ma, wierzchołek stosu. Nie wysyłamy natomiast wartości zmiennych lokalnych, nagłówków żądania, danych użytkownika ani łańcucha zapytania - adres jest skracany do samej ścieżki, bo to w parametrach zapytania najczęściej jeżdżą tokeny i klucze. To ta sama granica, która obowiązuje integrację MCP i Notion, bo jedno miejsce w kodzie decyduje, co z błędu wychodzi na zewnątrz. „Wystąpienia" i „pierwsze wystąpienie" w liście faktów dotyczą jednego dnia - tyle, ile trzyma pojedynczy wiersz w tabeli błędów.

Puste pole: „wyczyść" czy „nie zmieniaj"

O tym, czy puste pole formularza ma wyczyścić zapisaną wartość, czy zostawić ją bez zmian, decyduje ekran ustawień, a nie sam zapis w bazie. Ma to znaczenie przy przełączaniu projektu z własnych poświadczeń na dziedziczone po koncie: wyczyszczenie adresu instancji ma też wyczyścić stary token, żeby projekt naprawdę zaczął dziedziczyć, a nie tylko wyglądał na to, zostając z cudzym tokenem zapisanym po cichu.

Rotacja tokenu i odejście z zespołu

Token API należy do konta Atlassian, które go wygenerowało, nie do osoby technicznie klikającej formularz w DockRay. Gdy ta osoba traci dostęp do konta Atlassian albo odchodzi z zespołu, token trzeba wygenerować od nowa w ustawieniach Atlassiana i wkleić w DockRay - integracja sama tego nie wykryje, bo z jej perspektywy token po prostu przestaje działać dopiero przy pierwszym nieudanym żądaniu. Podejrzenie, że token wyciekł, jest wystarczającym powodem, żeby go odwołać po stronie Atlassiana od razu, niezależnie od tego, kiedy ktoś zdąży zaktualizować konfigurację w panelu.